Kom goed thuis…

Kom goed thuis…

Voordat ik in 2008 naar de Wereld Jongerendagen in Sydney, in Australië ging, kreeg ik van een collega in het verzorgingshuis in Zutphen een oude Christoffelmedaille cadeau. Deze was nog van haar eigen grootmoeder geweest en omdat zijzelf niet gelovig was, wilde ze graag dat ik ‘m kreeg. De beeltenis van de heilige Christoffel was enigszins afgesleten, maar nog wel herkenbaar, maar wat belangrijker was, was de intentie waarmee het gegeven werd: kom goed thuis.

Christoffel of Christoforus (“Christus-drager”), is de beschermheilige van mensen onderweg en op reis. Met het kindje Jezus op zijn schouders wordt hij afgebeeld en zo torst hij niet alleen de Godmens met zich mee, maar tevens al het lijden van de wereld dat op diens schouders ligt.

Sinds mijn reis Down-Under in 2008, gaat Christoffel overal met me mee, zo ook tijdens de aartsdiocesane bedevaart afgelopen juni van dit jaar. Toen mocht ik samen met ruim 97 pelgrims m.n. uit het aartsbisdom Utrecht, waaronder ruim twintig uit onze eigen Emmanuelparochie, op reis gaan naar Onze Lieve Vrouw van Fatima, in Portugal. Want dit jaar is het precies 100 jaar geleden dat Maria verscheen in het Portugese plaatsje.

In de zes dagen dat onze bedevaart duurde, hebben we er vierenhalf in Fatima en anderhalf in Lissabon doorgebracht. We baden op zondagochtend als Emmanuelgroep samen de Kruisweg en vierden met de hele groep van het aartsbisdom dagelijks de Eucharistie op verschillende plaatsen. Voor mij persoonlijk was het én mijn eerste bedevaart naar Fatima én tevens mijn eerste bedevaart als parochiepriester. En ik kan u zeggen, dat voelde goed! Het samen met parochianen onderweg zijn heeft mijns inziens onze onderlinge verbondenheid veel goed gedaan. Maar ook het priester-zijn op een dergelijke plek; het voorgaan in gebed, de biecht horen van eigen pelgrims evenals Engelstaligen die me aanspraken, het geven van de (neomisten)zegen en het preken in Lissabon heeft me persoonlijk allemaal erg goed gedaan

en mij gesterkt in mijn priesterschap. Ik zag er voorafgaand namelijk best een beetje tegenop, maar het is me 100% meegevallen. Want als je vertrouwt op God en mensen laat voor wat en wie ze zijn en situaties ingaat zoals ze zich aan je ontvouwen, dan kun je met een gerust hart eropuit gaan en hoef je nergens zenuwachtig of nerveus voor te zijn. Kortom: weer een les geleerd en een nieuwe ervaring rijker.

Nu ik dit schrijf ben ik alweer een kleine week thuis, in m’n pastorie op De Belte en denk ik terug aan een zeer geslaagde bedevaart, terwijl ondertussen het “gewone” leven zonder stil te blijven staan weer verder dendert en ook de wereld rustig door draait.

Nu de zomervakantie voor de deur staat en velen van u wellicht de caravan achter de auto hijsen of het vliegtuig boarden, wil ik iedereen die op reis gaat alle goeds en veel zegen toewensen, maar vooral: Ga met God en kom goed thuis.

Door: pastor Johan Rutgers, priester

 

Comments

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *