Pastoor Hermens vertelt over zijn jubileum

12,5 jaar priester

Op 21 mei 2005 ben ik door kardinaal Simonis tot priester gewijd. Op 21 november a.s. is dat 12,5
jaar geleden. Als het aan mij gelegen had was dit waarschijnlijk in alle stilte voorbij gegaan. Maar
toch zijn er altijd mensen die dit feit ontdekken en er mee aan de slag gaan. Eigenlijk ook wel weer
mooi. 12,5 jaar priester, ‘Het is maar een getal, vooral door mensen bedacht’, zo denk ik dan. Maar
versta me niet verkeerd, ik ben wel dankbaar en vind het mooi dat er mensen zijn die aandacht voor
je hebben. Mooi te weten dat er mensen zijn die aan je denken, die met je meeleven, die zo af en
toe laten merken: ‘ik ben er voor je’. Wanneer ik dat besef, weet ik: ‘God is ook niet ver weg’. Dan
laat Hij toch even de zon in mijn leven opgaan. God ontmoeten, dat doe je niet, als levend mens,
maar wel af en toe sijpelt er iets door van zijn Licht, van zijn aanwezigheid. Voor mij ligt dat vaak in
de ontmoeting met mijn medemens. Die ontmoetingen, het zijn voor mij verhalen, verhalen waarin ik
me het allermeest in kan verwonderen en waardoor ik me laat inspireren. Waar ik merk, mijn hart
wordt geraakt, ja zelfs aangeraakt. En vreemd misschien, maar op zulke momenten besef ik, dat ik
even, met die ander, een onderdeeltje wordt van het grote verhaal. Dat Verhaal van God met mensen.
Het zal niet voor niets zijn, dat ik bijna in al mijn zondagse preken wel een verhaaltje te vertellen
heb, verhaaltjes waar mensen elkaar ontmoeten, waar die ontmoeting ook wordt gezien. En daar
gebeurt dan iets, daar worden wegen die krom zijn een klein stukje rechter, worden oneffenheden
die soms grote bergen kunnen zijn, een klein stukje platter gemaakt. In een goede ontmoeting wordt
je toch een beetje één met die ander.

Ontmoeting is voor mij een geloofswoord geworden. In het vieren van de eucharistie, immers daar
mogen we Christus ontmoeten in het teken van brood en wijn, maar ook in de naasten om ons
heen. Zonder mijn naasten is het geloof zo goed als dood. De naasten heb ik nodig om te kunnen
geloven. Immers, hoe had ik ooit iets over God kunnen horen, kunnen verstaan, wanneer de naasten
om mij heen er nooit over hadden verteld en het niet hadden voorgeleefd. Door de mensen om
mij heen, kwam ook het verhaal van God in mijn leven, door mijn ouders, mijn grootouders, leraren
op school, door een goede vriend, of zomaar in een ontmoeting met een vreemde.
Op deze wijze probeer ik priester te zijn en hoop en bid ik dat ik mijn hart openhoud voor de ontmoetingen
met mensen om heen en daar ‘iets’ van Gods aanwezigheid mag ontmoeten. 12,5 jaar
priester, het maakt dankbaar. Op zondag 19 november vier ik dit jubileum. En natuurlijk u, als parochiaan
van de Emmanuelparochie bent van harte welkom om dit jubileum met me mee te vieren.
De eucharistieviering is om 11.00 uur in de kerk van de Heilige Brigitta, te Ommen. Na afloop is
er een receptie.

Hartelijke groet,

Pastoor Hermens

Comments

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *