Wijding


Een leven gewijd aan God.
Jezelf ten dienste stellen
van de Hem en de gemeenschap.

 

Wanneer we spreken over het sacrament van de wijding, dan denken de meeste mensen waarschijnlijk al snel aan de priester binnen hun parochie en dat is ook geheel terecht. Want inderdaad, iemand wordt priester gewijd. Maar de wijding is meer dan alleen maar het priesterschap, daarover hier meer.

 De 3 graden van het wijdingssacrament
Het kerkelijk ambt, door God ingesteld, wordt in verschillende wijdingsorden uitgeoefend door hen die reeds van oudsher bisschoppen, priesters en diakens genoemd worden. De katholieke leer, zoals die tot uitdrukking komt in de liturgie, het kerkelijk leergezag en het bestendige gebruik van de Kerk, kent twee graden in de ambtelijke deelname aan het priesterschap van Christus: het episcopaat en het presbyteraat. Het diaconaat is bedoeld om het episcopaat en het presbyteraat te ondersteunen en te dienen. Daarom worden met het Latijnse woord sacerdos (‘priester’ of ‘hogepriester’) volgens het huidige taalgebruik de bisschoppen en de priesters, maar niet de diakens aangeduid. Toch houdt de katholieke leer in, dat de graden van de priesterlijke deelname (episcopaat en presbyteraat) en de graad van de dienst (diaconaat) alle drie verleend worden door een sacramentele handeling die “wijding (ordinatio)” genoemd wordt, dit is het Wijdingssacrament. (Catechismus van de Katholieke Kerk nr. 1554)

 Bisschop
De bisschoppen, dit komt van het nieuwtestamentisch Griekse woord “ἐπισκόπος”, wat “leider” of “opzichter” betekend (lees: Filippenzen 1,1), zijn de opvolgers van de apostelen. Die door hen door gebed en handoplegging zijn aangewezen om hun apostolische zending, zoals hen die door Jezus is toevertrouwd, te volbrengen.

De taak van de bisschop is het om de aan hem toevertrouwde gemeenschap, een bisdom (diocees), te geestelijk en bestuurlijk te leiden. Hij is, in persoon van Christus zelf, de herder van de kudde en haar geestelijk vader.

Alle bisschoppen ter wereld vormen samen het z.g. “bisschoppencollege”, van wie enkelen de eretitel van “kardinaal” bekleedden. Het zijn deze uitgekozen bisschoppen, die samen één leider oftewel een paus kiezen. De paus is niet meer bisschop dan de andere bisschoppen, maar hij is wél de eerste onder gelijken.

Priester
De priester, dit komt van het nieuwtestamentisch Griekse woord “πρεσβυτέρ(lees: Titus 1,5) wat “ouderling” en van het Latijnse woord “Sacerdos” wat iets als “voltrekker van heilige riten” betekend, hij is de naaste medewerker van de bisschop en diens vertegenwoordiger binnen de parochie (d.i. een gedeelte van een bisdom).

In  de Bijbel komen we vaker priesters tegen. In het Bijbelboek Genesis, komen we al de priester-koning van Salem Melchisedek tegen, die brood en wijn offert, als priester van de Allerhoogste (Gen.14,18). Maar ook in het Nieuwe Testament, komen al priesters tegen, mannen die uitverkozen zijn om de vroegchristelijke gemeenschappen geestelijk en bestuurlijk te leiden. Zoals de apostel Paulus het schrijft in zijn brief aan Titus: “Ik heb u op Kreta achtergelaten met de bedoeling dat gij de organisatie (van de kerk) zoudt voltooien door in elke stad presbyters aan te stellen volgens de richtlijnen die ik u heb gegeven.” (Titus 1,5).

Kort getuigenis van pastor Johan Rutgers, priester:

“Al vanaf het eerste moment dat ik het idee/gevoel had dat ik priester wilde worden (ergens eind 2007), was het beeld dat mij hierbij voor ogen stond heel duidelijk. Ik wilde namelijk bruggenbouwer zijn tussen God en mensen. En dat als ik ook maar één boutje zou mogen aandraaien aan deze brug, als ik ook maar één persoon heb mogen helpen om dichter bij God te komen, dat mijn roeping dan al vervuld zou zijn.

Sinds november 2016 ben ik als priester werkzaam in de Emmanuelparochie en ik kan met volle overtuiging zeggen dat ik al vele boutjes aan de brug tussen God en mensen heb mogen aandraaien. Want ook al is het in onze postmoderne wereld helemaal niet zo evident dat God een daadwerkelijke realiteit is in de levens van mensen, toch ben ik Hem al vaak samen met parochianen op het spoor gekomen in hun levens. Dat stemt me tot intense dankbaarheid.

Jezus sacramenteel present stellen op kernmomenten in het leven van zovele mensen, bij het dopen van kinderen, het afscheid van een dierbare, een persoonlijk (biecht)gesprek, maar vooral tijdens het vieren van de heilige Eucharistie, is prachtig. Juist omdat ik ook maar een gewoon en zondig mens ben, met al mijn eigen tekortkomingen.“

Diaken
De diakens, dit komt van het nieuwtestamentisch Griekse woord “διάκονος” wat “dienaar” betekend (lees: 1 Tim. 3,12), hebben op een bijzondere wijze deel aan de zending en de genade van Christus. Het wijdingssacrament tekent hen met een merkteken (“character”) dat niemand kan uitwissen en dat hen gelijkvormig maakt aan Christus, die de “diaken”, dit is de dienaar, van allen geworden is. Het komt aan de diakens toe om onder andere de bisschop en de priesters bij te staan in de viering van de heilige mysteriën, vooral de Eucharistie, de Communie uit te reiken, te assisteren bij een Huwelijk en het in te zegenen, het Evangelie te verkondigen en te preken, kerkelijke uitvaarten te leiden en zich te wijden aan liefdewerken van allerlei aard.

Voelt u zich geroepen tot het diaconaat of het priesterschap? Neem dan gerust en in alle vrijheid contact op met pastoor André Monnikhof of parochievicaris Johan Rutgers voor een persoonlijk gesprek.